AKTUALNOŚCI

Woda w szkołach - petycja

opublikowane: 13 wrz 2017, 02:14 przez Elżbieta Madej

I Petycja 

§1) Na mocy art. 63 Konstytucji RP w trybie Ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach (Dz.U.2014.1195 z dnia 2014.09.05) w związku z  art. 241 Ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, wnosimy petycję do Dyrektora Szkoły o dokonanie wewnętrznej analizy stanu faktycznego, panującego w Jednostce  - na dzień złożenia wniosku, w przedmiocie kształtowania zdrowych nawyków żywieniowych w szkołach.

 

Osnowa Petycji 

§1.1) Ustawa  z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U.2017.149 t.j. from 2017.01.24) oraz jej szczegółowe delegacje ustawowe w formie Rozporządzeń Ministra Oświaty - nakładają na Dyrektorów Szkół  szczególny obowiązek dbałości o jakość odżywiania się Uczniów. 

§1.2) Z kolei  z odpowiedzi Ministerstwa Edukacji Narodowej udzielonej w ramach interpelacji Posła na Sejm RP - Andrzeja Kani -  w sprawie wprowadzenia obowiązku zapewnienia uczniom stałego i bezpłatnego dostępu do wody pitnej w szkołach oraz działań podejmowanych przez resort edukacji w zakresie propagowania w szkołach i wśród rodziców zdrowych nawyków żywieniowych (SPS-023-16439/13)  - wynika, że zgodnie z  art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) "(...) rada rodziców może występować do dyrektora z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki m.in. z wnioskiem o zmianę asortymentu w sklepiku szkolnym oraz zapewnienie wody pitnej uczniom na terenie szkoły.(...)"

 §2) Zatem, biorąc pod uwagę powyższe, wnosimy w trybie Ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o petycjach  w związku z art. 241 Ustawy Kodeks postępowania administracyjnego  (Dz.U.00.98.1071 j.t.)  - petycję w przedmiocie - o podjęcia przez Dyrektora Szkoły - stosownych działań i analiz w ramach wzmiankowanego obszaru. 

Dodatkowo, celem tych czynności może być  zasugerowanie - na najbliższych posiedzeniach Rady Rodziców - podjęcia decyzji dotyczącej rozpoczęcia starań - związanych z uruchomieniem procesu, którego efektem byłoby zapewnienie uczniom stałego i bezpłatnego dostępu do wody pitnej na terenie szkoły. 

 Uzasadnienie Petycji:

Jedną z głównych funkcji wody w organizmie jest transport składników odżywczych oraz usuwanie zbędnych produktów przemiany materii. Woda umożliwia również likwidację toksyn i nadmiaru soli, a co za tym idzie – korzystnie wpływa na pracę serca i ciśnienie krwi. Ponadto, ze względu na swoje dość wysokie ciepło właściwe, które niełatwo zmienić, woda pomaga nam także w utrzymaniu stałej temperatury ciała. I, co najważniejsze, woda działa stymulująco na mózg – zapewniając mu odpowiedni poziom nawilżenia, zwiększa jego wydajność nawet o kilkanaście procent. Zatem brak dbałości o stałe zapewnienie wody pitnej dla Uczniów  może mieć negatywny wpływ na zdolność uczenia się, etc.

 

Podmiot Wnoszący Petycję: 

Osoba Prawna

Szulc-Efekt sp. z o. o.

ul. Poligonowa 1

04-051 Warszawa

nr KRS: 0000059459

Kapitał Zakładowy: 222.000,00 pln 

www.gmina.pl    www.samorzad.pl

Sukces uczniów klasy III w XI Gminnym Turnieju Matematycznym

opublikowane: 10 cze 2017, 14:00 przez Paweł Pilut

Dnia 6 czerwca 2017 r. uczniowie naszej szkoły wzięli udział w XI Gminnym Turnieju Matematycznym "Mały Matematyk" zorganizowanym dla uczniów klas trzecich szkół podstawowych.

Przedstawiciele klasy III zostali wyłonieni w czasie szkolnego konkursu matematycznego zorganizowanego przez p. Renatę Ciołkosz dla klasy drugiej i trzeciej. Laureatami tego konkursu zostali : Piotr Krupa, Jakub Dachowski i Miłosz Byczek.

W turnieju gminnym wzięło udział sześć szkół. Celem turnieju było promowanie matematyki jako atrakcyjnej dziedziny nauki, doskonalenie  umiejętności koncentracji uwagi i logicznego myślenia oraz integracja środowisk szkolnych. Uczestnicy musieli wykazać się zdolnością współpracy, poczuciem współodpowiedzialności, a także doborem odpowiedniej strategii. Rywalizacja była zacięta, a zabawa wspaniała. 

Nasza drużyna: Miłosz Byczek, Piotr Krupa, Jakub Dachowski zajęła III miejsce. Uczniowie otrzymali dyplomy oraz nagrody rzeczowe.

Zwycięzcom gratulujemy !!!

BEZPIECZNE WAKACJE 2017

opublikowane: 8 cze 2017, 05:08 przez Elżbieta Madej   [ zaktualizowane 22 cze 2017, 03:05 ]

    Nasza szkoła, jak co roku uczestniczy w ogólnopolskiej akcji Bezpieczne Wakacje.Celem tej akcji jest zwiększenie poziomu bezpieczeństwa spędzania wolnego czasu przez dzieci, młodzież i dorosłych.

    Wszelkie informacje dotyczące zasad bezpieczeństwa w podróży, w górach, nad morzem oraz podczas innych form spędzania wolnego czasu można znaleźć na stronie  www.bezpiecznewakacje.pl

    Akcja trwa od 22 maja do 30 września 2017 roku.

W naszej szkole wszystkie dzieci przypomniały sobie podstawowe zasady bezpiecznego spędzania wolnego czasu podczas m.in.pogadanek z wychowawcami. Uczniowie wzięli też udział w konkursie plastycznym "Jestem bezpieczny, jestem świadomy  zagrożeń".

W dniu 14.06.17 wszyscy uczniowie i wychowankowie wzięli udział w spotkaniu z przedstawicielem Policji, podczas którego mieli okazję powtórzyć sobie zasady bezpiecznego spędzania wolnego czasu oraz zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Mamy nadzieję, że nasi uczniowie są dobrze przygotowani do zbliżających się wakacji.


Szkoła dobrego wychowania

opublikowane: 8 cze 2017, 04:33 przez Paweł Pilut   [ zaktualizowane 16 cze 2017, 00:58 przez Elżbieta Madej ]

Ogólnopolski konkurs Szkoła Dobrego Wychowania

           Nasza szkoła uczestniczyła w bieżącym roku szkolnym w IX edycji Ogólnopolskiego Konkursu dla szkół pod nazwą „Szkoła dobrego wychowania”. Zgłaszając się do tego konkursu, zostaliśmy zobligowani do zrealizowania zadań znajdujących się w regulaminie konkursu.

            Celem konkursu było zapoznanie dzieci ze standardami dobrego wychowania oraz wskazanie, jaki ma ono wpływ na codzienne życie, jak i relacje rówieśnicze.

 Zadanie 1.

 Przeprowadzenie debaty uczniowskiej oraz opracowanie Szkolnej Karty Zasad Dobrego Zachowania.

·        W ramach realizacji pierwszego zadania konkursowego w naszej szkole uczniowie klas IV-VI zostali szczegółowo zapoznani z regulaminem konkursu. Poszczególne klasy  na lekcjach wychowawczych prowadzili zajęcia na temat kultury i zasad dobrego zachowania w różnych dziedzinach życia i sytuacjach, oglądali scenki obrazujące kulturalne zachowanie. Przeprowadzili klasowe debaty, w czasie których ustalili najważniejsze -według siebie- zasady kultury. 

·         Działaniem mającym na celu lepsze zaznajomienie uczniów z kulturą było spotkanie z panią Adrianą Czocharą, która podczas prezentacji uczyła, jak nakryć prawidłowo stół, jakich sztućców i naczyń używać.

Następnie uczennice klasy V zaprezentowały krótką scenkę, jak kulturalnie zjeść posiłek, jaką przyjąć postawę przy stole, jak posługiwać się sztućcami.

·        Ważne w realizacji tego zadania konkursowego była również prelekcja higienistki szkolnej dla uczniów klas I-III na temat kultury wyglądu człowieka, czyli troski o higienę osobistą (włosy, paznokcie, czystość ciała, czystość stroju), kultury zdrowotnej i fizycznej (zasady zdrowego żywienia, aktywność fizyczna). Uczniowie chętnie słuchali i dyskutowali z higienistką na ten temat, wymieniając poglądy i doświadczenia.

·        Z kolei uczniowie klasy V, którzy na podstawie zebranych informacji od poszczególnych klas, opracowali Szkolną Kartę Zasad Dobrego Zachowania. Zawierała ona najważniejsze, najczęściej wymieniane zasady kultury: słowa, zachowania się w różnych sytuacjach, spożywania posiłków i zachowania się przy stole, stroju i wyglądu, zdrowotnej i fizycznej, które zostały atrakcyjnie ozdobione i estetycznie wykonane.

·        Na szkolnym korytarzu wyeksponowano ciekawe, kolorowe plakaty zawierające zasady kulturalnego zachowania, aby mogli je sobie utrwalić wszyscy uczniowi i przygotować się do konkursu „Mistrz savoir-vivre”. Plakaty wzbudzały duże zainteresowanie wśród uczniów i nieustannie przypominały im o przestrzeganiu zasad dobrego wychowania. Efekt był widoczny - wszyscy starali się być kulturalni wobec kolegów i starszych.

·        Na szkolnym korytarzu pojawiła się też gazetka przygotowana przez uczniów klasy V pod opieką wychowawcy pod tytułem „Savoir-vivre”. Uczniowie samodzielne wyszukiwali w Internecie informacji na ten temat. Zostały tam również spisane nieeleganckie i niekulturalne gesty i zachowania, które zaobserwowane były przez uczniów i wychowawców poszczególnych klas. Uczniowie wzajemnie starali się pilnować, aby nie zachowywać się w ten sposób.

Zadanie 2.

Wykonanie plakatu: „Mój wygląd świadczy o mnie”            

·        W ramach tego zadania uczniowie klas I – VI w listopadzie 2016 roku uczestniczyli w zajęciach warsztatowych na temat ,,W świąteczny dzień”, które prowadziła pani Danuta Śliwińska. Po prezentacji multimedialnej dotyczącej zasad savoir vivre uczniowie w wyniku dyskusji stwierdzili, że nasz strój dużo o nas mówi. Każdy, a w szczególności młodzież, lubi ubiorem wyrażać swoją indywidualność, charakter, poglądy, przynależność do określonej grupy. Na „odlotowe” kolory, oryginalne zestawienia ciuchów, bawienie się strojem można pozwolić sobie, jednak  - nie zawsze i nie wszędzie. Trzeba bowiem  pamiętać, że odpowiedni ubiór jest częścią dobrego wychowania. Uczniowie, podzieleni na grupy wypracowali własną interpretację odświętnego, galowego stroju i wizerunku. Po krótkiej dyskusji swoje wnioski zapisano na ,,Szkolnej Karcie Zasad”.

·        Zasady savoir vivre dotyczące wyglądu, prezencji (np. postawy, higieny) i właściwego ubioru przybliżyła uczniom klas IV - VI   pielęgniarka szkolna pani T. Gajecka. Zwróciła uwagę, że samo dbanie o właściwe ubranie nie wystarcza, potrzebne jest także pielęgnowanie ciała, właściwe korzystanie z kosmetyków i biżuterii.

·        W styczniu na lekcjach wychowawczych w klasach IV – VI przeprowadzono  pogadanki na temat ,, Co mój wygląd mówi  o mnie”.

W klasach I – III przeprowadzone zostały zabawy dydaktyczne ,,Dopasuj strój do sytuacji”. Uczniowie mieli do dyspozycji ilustracje: teatr, kościół, filharmonia, uroczystość rodzinna, szkoła, wycieczka w góry, mecz piłki nożnej. Do podanych sytuacji i szablonów postaci dopasowywali przygotowane elementy stroju.

W czasie wyjazdu  uczniów naszej szkoły na koncert do Filharmonii Rzeszowskiej oraz na spektakl teatralny,, Chłopcy z Placu Broni” w Krośnie zauważyliśmy, że uczniowie odpowiednio dobrali swoje ubranie do odwiedzanych miejsc.

·        W marcu został ogłoszony konkurs plastyczny na plakat ,,Mój wygląd świadczy o mnie”. Uczniowie mogli zaprezentować przykłady właściwego i nieodpowiedniego stroju szkolnego, codziennego i galowego. Dzieci w interesujący sposób przedstawiały temat konkursu. Prace wykonywane były w różnorodnych technikach plastycznych i przedstawiały najczęściej dopasowanie stroju do sytuacji. Zwracały uwagę na schludny wygląd, właściwą  fryzurę, mimikę twarzy i odpowiednią postawę przy stole.

 Do jury wpłynęło 28 prac  z których wybrano najciekawsze. Laureaci konkursu otrzymali dyplomy, a wyróżnione prace zostały zaprezentowane  na gazetce ściennej na korytarzu szkolnym. 

Realizacja tego zadania wpłynęła na większą dbałość o poszczególne elementy wyglądu  budujące pozytywny  wizerunek uczniów.

Laureatami zostali:  Jakub Dachowski, Miłosz Byczek,  Laura Wojdyła, Zuzanna Warchoł, Patryk Kołodziej, Bartłomiej Grębski, Cezary Zięba, Jakub Martyka.

Zadanie 3.

Opracowanie krótkich prac pisemnych na temat „Moje zachowanie świadczy o mnie”. 

·        Jednym z zadań w ramach realizowanego projektu było opracowanie krótkich prac pisemnych na temat „Moje zachowanie świadczy o mnie”. W tym celu przeprowadzono w kwietniu w naszej szkole konkurs plastyczno- literacki. Obejmował on wszystkich uczniów klas IV-VI. Uczestnicy przygotowywali prace pisemne na określony temat w formie opowiadania, listu lub kartki z pamiętnika.

Dodatkowo praca miała być ozdobiona rysunkiem zgodnym z powyższą tematyką i napisaną przez siebie pracą. Miał on na celu: propagowanie wzorców kulturalnego zachowania się, uwrażliwienie uczniów na zasady dobrego wychowania – normy zachowania w stosunku do rówieśników, osób starszych, rozwijanie umiejętności literackich, ze wskazaniem na poprawność stylistyczną i językową utworu, rozwijanie wrażliwości, wyobraźni, kreatywności. Oceniana była: zgodność pracy z hasłem przewodnim konkursu, stopień samodzielności,    indywidualizmu i oryginalności ujęcia tematu, dobór słownictwa, poprawność leksykalna i frazeologiczna, poprawność gramatyczna, poprawność ortograficzna i interpunkcyjna, dobór i umiejętne wykorzystanie środków wyrazu plastycznego, staranność wykonania. Do konkursu napłynęło 35 prac, w tym większość opowiadań, 4 prace w formie listu, a 5 w formie kartki z pamiętnika. Wszystkie opatrzone były rysunkami i podejmowały tematy zgodne z regulaminem konkursowym. Uczniowie chętnie pisali o zasadach dobrego wychowania, a była to konsekwencja ich aktywnego uczestnictwa w różnych działaniach podejmowanych w szkole w tym roku szkolnym w ramach realizacji zadań konkursu „Szkoła dobrego wychowania”.

Zadanie 4.

Przygotowanie międzyklasowych inscenizacji na temat znajomości i stosowania zasad dobrego zachowania na co dzień w stosunku do osób starszych, dorosłych, rówieśników…   

·        Uczniowie klas III i V wykonali również zadanie konkursowe polegające na zaprezentowaniu scenek obrazujących kulturalne zachowanie w różnych sytuacjach naszego życia. Wybrani uczniowie przygotowali wcześniej krótkie scenki, które przedstawili widowni uczniowskiej. Dotyczyły one właściwego witania się z rówieśnikami oraz osobami starszymi, przedstawiania się w gronie nieznajomych osób, a także przeprowadzania kulturalnej rozmowy telefonicznej. Uczniowie dowiedzieli się, jakich zwrotów używać, kto komu się przedstawia, jak należy rozpoczynać rozmowę telefoniczną, kto może pierwszy ją skończyć. Przykłady prezentowane przez kolegów były dla uczniów wspaniałą lekcją kulturalnego zachowania. Na bieżąco scenki uczniowskie były przez wszystkich komentowane, analizowane i omawiane wspólnie z wychowawcami.

·        Na korytarzu szkolnym została również przygotowana przez uczestników kółka języka polskiego gazetka ścienna pt. „Halo! – czyli o poprawnej rozmowie telefonicznej”. Znalazły się na niej cenne, praktyczne wskazówki dotyczące przeprowadzania kulturalnej rozmowy telefonicznej, czyli np. jak rozpoczynać rozmowę, jak kończyć, kto pierwszy może ją skończyć, w jakich godzinach nie należy dzwonić, gdzie nie można używać telefonów. W większości były to wnioski wysunięte ze scenek prezentowanych przez uczniów oraz ze wspólnej dyskusji na ten temat.

·        Ze względu na ważność powyższego tematu uczniowie przygotowali artykuł, który został zamieszczony w szkolnej gazecie „Na luzie” podejmujący zasady kulturalnego zachowania się na co dzień. 

Zadanie 5.

 Zorganizowanie szkolnego konkursu  wiedzy, wśród uczniów na temat savoir vivre. 

    Od października 2016r. przeprowadzono  szereg lekcji wychowawczych w klasach IV - VI na temat zasadach dobrego zachowania. Zajęcia prowadzono wykorzystując literaturę dostępną w bibliotece szkolnej, prezentacje multimedialne, fragmenty programów telewizyjnych związanych z kulturą zachowania w różnych sytuacjach życiowych.

·        Uczniowie klas I – III swoją wiedzę na temat savoir vivre poznawali uczestnicząc w pogadankach, scenkach dramowych prowadzonych w ramach zajęć zintegrowanych.

·      Zasady zachowania przy stole poznawali w teorii i praktyce w czasie zajęć tematycznych  prowadzonych przez panią Renatę Ciołkosz.

·       2 marca 2017r. uczniowie klas I – III brali  udział w zajęciach warsztatowych prowadzonych przez panią Adrianę Czocharę, w czasie których wykonywali serwetnik na stół wielkanocny. Uczniowie z wielkim zainteresowaniem i zaangażowaniem podjęli się tego zadania. Prace zostały wyeksponowane na korytarzu szkolnym. Jak wynika z relacji rodziców i uczniów własnoręcznie wykonane serwetniki ozdobiły rodzinne stoły wielkanocne.

·        9 marca uczniowie klas I – III na zajęciach zintegrowanych uczyli się nakrywania do stołu i prawidłowego posługiwania się sztućcami.

·        Uczniowie  zaznajomili się z literaturą, dotyczącą tych zasad, w ramach zajęć bibliotecznych pod kierunkiem pani Danuty Śliwińskiej.

·        Przed konkursem omówiono zasady savoir vivre wyeksponowane na terenie  szkoły na plakatach, gazetkach i plakietkach ściennych.

Konkurs szkolny na „Mistrza savoir vivre” przeprowadziliśmy w poniedziałek 10 kwietnia 2017 r.  Do konkursu przystąpili wszyscy uczniowie naszej szkoły.

Uczniowie klas I – III / 21 osób/ rozwiązywali test składający się z 10 zadań.

7 pkt. zdobyło 3 uczniów, 8 pkt. zdobył 5 uczniów, 9 pkt. zdobyło 11  uczniów

Maksymalną ilość punktów – 10 zdobyło 2 uczniów: Bartosz Płaziński i Laura Wojdyła

Konkurs w klasach IV – VI  / 32 osoby/ poprzedzony był eliminacjami klasowymi. Uczniowie, którzy otrzymali maksymalną ilość punktów wzięli  udział w II etapie konkursu. W finale uczestniczyło 7 uczniów. Test składał  się z 10 zadań. Mistrzami savoir vivre zostali:  Jakub Biernacki, Wiktoria Sendra, Michał Furmanek i Jakub Wojnarek..

 Za udział w konkursie nasza szkoła uzyskała certyfikat SZKOŁY DOBREGO WYCHOWANIA.


ZMIEŃ SWOJE PRZYZWYCZAJENIA

opublikowane: 7 cze 2017, 02:51 przez Elżbieta Madej   [ zaktualizowane 7 cze 2017, 03:14 ]

„Zmień swoje przyzwyczajenia, nie wyrzucaj do śmieci jedzenia"


Pod takim hasłem Samorząd Województwa Podkarpackiego, Caritas Diecezji Przemyskiej, Caritas Diecezji Rzeszowskiej, Caritas Diecezji Sandomierskiej oraz Caritas Diecezji Tarnowskiej, a także Bank Żywności, przy współpracy Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego podjęli inicjatywę mającą na celu zmniejszenia ilości odpadów spożywczych znajdujących się w odpadach komunalnych i przemysłowych. W ramach akcji wyznaczone punkty przyjmować będą produkty żywnościowe, nawet z bardzo krótkim okresem przydatności oraz ziemiopłody. 


W Planie Gospodarki Odpadami dla Województwa Podkarpackiego oszacowano, iż w roku 2017 wytworzonych zostanie ponad 500 tys. ton odpadów komunalnych, w których najwięcej, bo 35 znajduje się pozostałości kuchennych. Mając na względzie powyższe oraz hierarchię postępowania z odpadami, na czele której znajduje się zapobieganie powstawaniu odpadów, Samorząd Województwa Podkarpackiego, Caritas Diecezji Przemyskiej, Caritas Diecezji Rzeszowskiej, Caritas Diecezji Sandomierskiej oraz Caritas Diecezji Tarnowskiej, a także Bank Żywności podjęli inicjatywę mającą na celu zmniejszenie ilości odpadów
spożywczych znajdujących się w odpadach komunalnych i przemysłowych.

 

W ramach akcji pod hasłem „Zmień swoje przyzwyczajenia, nie wyrzucaj do śmieci jedzenia" zbierane są produkty żywnościowe, których wykorzystanie lub sprzedaż w terminie przydatności do spożycia jest wątpliwe i najprawdopodobniej trafiłyby do odpadów. Na liście dostępnej w każdym z 27 punktów na terenie Podkarpacia znalazły się m.in. mąka, ryż, kasze, cukier, sól, konserwy, przyprawy, olej i oliwa, dżemy, zupy w proszku i kostki rosołowe. Przekazywana żywność winna znajdować się w opakowaniach jednostkowych, nienaruszonych z nieprzekroczonym terminem ważności. Można też przekazywać warzywa i owoce surowe (cebula, czosnek, ziemniaki, jabłka, kapusta itp.) bez widocznych śladów psucia.

Adres w Jaśle punktu odbioru produktów:

Kuchnia Caritas

ul. Za Bursą 1a

38-200 Jasło

tel. 13 4465602

Turnusy rehabilitacyjne dla dzieci rolników w 2017 roku

opublikowane: 24 mar 2017, 04:25 przez Elżbieta Madej


W 2017 roku Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego zorganizuje w czasie letnich wakacji turnusy rehabilitacyjne dla 1176 dzieci rolników – ubezpieczonych w KRUS. Mogą z nich korzystać dzieci urodzone pomiędzy 2002 a 2010 r. których przynajmniej jedno z rodziców (prawnych opiekunów) jest ubezpieczone w KRUS. Podstawę skierowania stanowi: wniosek o skierowanie dziecka na turnus rehabilitacyjny wraz z informacją wychowawcy klasy i oświadczeniem rodzica/opiekuna prawnego. (UWAGA! druki dostępne są w Placówce Terenowej KRUS w Jaśle, ul. Mickiewicza 4a oraz na stronie internetowej www.krus.pl). Wypełniony wniosek przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalistę należy złożyć w Placówce Terenowej KRUS w Jaśle, w terminie do 28.04.2017r. Skierowanie dziecka do konkretnego zakładu następuje po kwalifikacji przez lekarza regionalnego inspektora orzecznictwa lekarskiego i zatwierdzeniu skierowania w Centrali KRUS. Pierwszeństwo w skierowaniu na turnusy rehabilitacyjne mają dzieci, w przypadku których rodzic lub opiekun prawny złożył wniosek po raz pierwszy i dziecko posiada orzeczenie o niepełnosprawności.
Centra Rehabilitacji Rolników KRUS zapewniają dzieciom całodzienne wyżywienie, całodobową opiekę lekarsko-pielęgniarską oraz indywidualny program rehabilitacyjny. Opiekę nad dziećmi sprawuje wykwalifikowana kadra pedagogiczna.
Turnusy rehabilitacyjne trwają 21 dni. Szczegółowe informacje na ten temat, w tym wyjaśnienia dotyczące sposobu wypełniania wniosku o skierowanie dziecka na turnus rehabilitacyjny można uzyskać w Placówce Terenowej KRUS w Jaśle, ul. Mickiewicza 4a nr telefonu; 134435417, 134435419, 134437143.
W 2017 roku Placówka Terenowa KRUS w Jaśle posiada 22 miejsca, w tym:
dla dzieci z wadami postawy i chorobami układu ruchu w Centrum Rehabilitacji Rolników w Horyńcu Zdroju – na II turnus: 16.07 – 05.08.2017 r. /11 miejsc/
dla dzieci z chorobami układu oddechowego w Centrum Rehabilitacji Rolników KRUS w Iwoniczu Zdroju – na II turnus: 08.08 – 28.08.2017 r. /11 miejsc

Zagrożenia z Internetu - informacje dla rodziców

opublikowane: 9 mar 2017, 22:53 przez Elżbieta Madej   [ zaktualizowane 21 mar 2017, 06:05 ]

W związku z niepokojącymi doniesieniami dotyczącymi pojawiających się zagrożeń
w Internecie Ministerstwo Edukacji Narodowej zwraca się z prośbą
o zwrócenie szczególnej uwagi na poniższe informacje.

 

Gry komputerowe to bardzo popularna forma rozrywki dla dzieci i młodzieży. 60% dzieci w wieku 4-14 lat używa komputera do grania, a 94% nastolatków w wieku 12-17 lat gra w gry wideo.

 Gry komputerowe mogą wspierać rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny dzieci. Wpływają pozytywnie na: spostrzegawczość, reakcje na bodźce, zdolności przestrzenne, procesy myślowe oraz koncentrację uwagi. Poprawiają refleks i koordynację wzrokowo-ruchową oraz ćwiczą umiejętność współdziałania w grupie.

Jednak spędzanie zbyt dużej ilości czasu na grach może powodować problemy z koncentracją uwagi przez dłuższy czas, zaniedbywania nauki, aktywności fizycznej, kontaktów z rodziną i kolegami. Może ono prowadzić również do rezygnacji z innych zainteresowań, a nawet zaniedbywania czynności takich, jak jedzenie czy sen. W skrajnych przypadkach doprowadzić nawet do uzależnienia.

 W naszym kraju wiele gier komputerowych oznaczonych jest wg systemu PEGI (Pan-European Game Information). Jest to ogólnoeuropejski system klasyfikacji gier stworzony przez producentów gier w celu udzielenia rodzicom w Europie pomocy w podejmowaniu świadomych decyzji o zakupie gier komputerowych. Symbole PEGI znajdują się na opakowaniu gry. Wskazują one następujące kategorie wiekowe: 3, 7, 12, 16 i 18 lat, nadane zgodnie z zawartością gry i poziomem rozwoju młodego użytkownika. Na stronie internetowej www.pegi.info można sprawdzić klasyfikację gry i jej kategorię wiekową.

W systemie PEGI poza klasyfikacją wiekową można znaleźć oznaczenia informujące o potencjalnie szkodliwych treściach występujących w grze, takich jak przemoc, wulgaryzmy czy hazard. Przed zakupem gry warto zapoznać się z jej klasyfikacją, aby podjąć przemyślaną decyzję.

Gry zawierające agresję i brutalną przemoc powodują wzrost poziomu agresji u dzieci, uczą wrogich zachowań wobec innych ludzi oraz tego, że jedynym sposobem na rozwiązywanie problemów jest używanie siły.

Media donoszą o nowej grze pn. „Blue Whale Challenge” czyli „niebieski wieloryb”, która pojawiła się w internecie i zagraża życiu dzieci oraz nastolatków. Z doniesień medialnych wynika, że początek gry miał miejsce w Rosji, gdzie już ponad setka młodych internautów popełniła samobójstwo.

 Z doniesień mediów wynika, że gra jest bardzo popularna i wzbudza zainteresowanie młodych internautów. Psychologowie ostrzegają, że szczególnie narażone na udział w grze są osoby o niskiej samoocenie i poczuciu własnej wartości.

 Z informacji uzyskanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej wynika, że aktualnie Prokurator Okręgowy w Szczecinie prowadzi śledztwo w sprawie usiłowania doprowadzenia trójki małoletnich do targnięcia się na własne życie pod wpływem wspomnianej gry.

Rola rodziców  w przeciwdziałaniu zagrożeniom polega na rozmowach z dzieckiem, omówieniu jego aktywności w internecie, dopytaniu o ewentualne problemy, z jakimi być może się boryka.

Dodatkowo istotne jest, aby zwrócić uwagę na zachowanie dziecka w ostatnim czasie – jego ogólne samopoczucie, poziom zmęczenia, rodzaj filmów i muzyki jakiej słucha. Należy również wspomnieć o możliwości założenia filtrów ochrony rodzicielskiej, aby uchronić dziecko przed szkodliwymi treściami.

 Poniżej przekazujemy rodzicom informacje dotyczące zachowania bezpieczeństwa

w korzystaniu z gier komputerowych:

 

1. Określ zasady dotyczące czasu, jaki twoje dziecko może przeznaczać na gry komputerowe.

2. Zadbaj o to, aby dziecko nie grało codziennie, ale też nie rób tradycji
z tej formy spędzania czasu. Jeśli ustalisz, że w waszym domu gra się w określone dni, np. w piątki i niedziele, dziecko przez cały tydzień będzie żyło oczekiwaniem na włączenie komputera.

3. Zainteresuj się, w co gra twoje dziecko i czy gra jest dla niego odpowiednia. Porozmawiaj z dzieckiem o grach, z których korzysta, sprawdź, czego może się z nich nauczyć.

4. Zanim kupisz swojemu dziecku grę, upewnij się, że jest odpowiednia do jego wieku. Może ci w tym pomóc system oceny gier PEGI.

5. Zwróć uwagę, czy w zachowaniu twojego dziecka nie pojawiają się sygnały uzależnienia od komputera.

6. Upewnij się, że twoje dziecko z powodu grania nie zaniedbuje obowiązków domowych i szkolnych.

7. Sprawdź, czy gra jest pozbawiona mikropłatności.

8. Pamiętaj, że istnieją minigry, które nie wymagają instalacji, a zawierają treści nieodpowiednie dla dzieci.

9. Zwróć uwagę na to, czy w grze można kontaktować się z innymi graczami.Jeśli tak – sprawdź, czy znajomości, jakie zawiera twoje dziecko, są bezpieczne. Kontakt z innymi użytkownikami może być potencjalnym źródłem niebezpiecznych sytuacji i podejmowania ryzykownych zachowań.

 Gdzie można uzyskać pomoc ?

W celu uzyskania porad i wskazówek rodzice mogą dzwonić pod nr telefonu 800 100 100, oferujący bezpłatną i anonimową pomoc dla dorosłych (rodziców, nauczycieli, pedagogów). Dzieci i młodzież, którzy potrzebują pomocy, chcą z kimś porozmawiać o swoich problemach mogą dzwonić pod nr telefonu 800 121212  (Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży Rzecznika Praw Dziecka).


CZAD I OGIEŃ - OBUDŹ CZUJNOŚĆ

opublikowane: 15 lut 2017, 05:03 przez Elżbieta Madej

Co trzeci pożar powstaje w naszym mieszkaniu – tam, gdzie czujemy się najbezpieczniej i zbyt często zapominamy o potencjalnych zagrożeniach. W 2015 roku w Polsce odnotowano prawie 30 tys. pożarów mieszkań,  7414 osób trafiło do szpitala, 512 osób poniosło śmierć w pożarach, 50 osób zginęło od zatrucia tlenkiem węgla.

W 70% przyczyną śmierci jest zetknięcia z dymami i toksycznymi produktami spalania, takimi jak tlenek węgla, chlorowodór, cyjanowodór. Pomimo tego, że bezpośrednią przyczyną śmierci są najczęściej silnie trujące produkty spalania i rozkładu termicznego, ciągle bardzo mało popularne jest wyposażanie domów w czujki dy­mu.

Pożary to zagrożenie, którego nie można lekceważyć. Ogień łatwo wymyka się się spod kontroli, szybko rozprzestrzenia i czyni nieodwracalne straty. Powoduje ogromne zagrożenie dla naszego życia i zdrowia. A przecie można się przed nim ustrzec. To zależy bardzo często od nas samych.

Niestety, to człowiek jest najsłabszym ogniwem i najczęstszym sprawcom pożarów. Pamiętaj! Bezpieczeństwo Twoje i Twoich najbliższych zależy od Ciebie samego. Bardzo często sprawcy pożarów stają się jego ofiarami.

Pożar w mieszkaniu – co robić?

Jeśli zauważyłeś pożar:

  • zaalarmuj osoby przebywające w mieszkaniu/domu,
  • wyjdź na klatkę schodową i zaalarmuj sąsiadów krzykiem,
  • wezwij straż pożarną,
  • wybierz numer alarmowy 112 lub 998, a po uzyskaniu połączenia spokojnie i wyraźnie powiedz:

– co się pali

– gdzie się pali

– czy zagrożeni są ludzie.

Nie rozłączaj się pierwszy! Dyżurny, który odbierze Twoje zgłoszenie, zada Ci dodatkowe pytania odnośnie zgłaszanego zdarzenia. Zapyta o Twoje imię i nazwisko, dokładny adres lub poprosi o inne informacje, które mogą być przydatne dla strażaków-ratowników. Poczekaj więc aż to dyżurny rozłączy się jako pierwszy, oczywiście pod warunkiem, że nie stanowi to dla Ciebie dodatkowego zagrożenia.

 Pamiętaj! Zawsze słuchaj poleceń strażaków!

Co możesz jeszcze zrobić, zanim przyjedzie straż pożarna?

  1. Wyprowadź z mieszkania dzieci i osoby niepełnosprawne.
  2. Jeżeli jest na to czas – weź ze sobą dokumenty oraz niezbędne lekarstwa.
  3. Dbając o własne bezpieczeństwo – spróbuj wyłączyć dopływ gazu i energii elektrycznej oraz usuń z zasięgu ognia materiały palne lub wartościowe rzeczy, a potem zacznij gasić pożar.
  4. Nie otwieraj okien.
  5. Nie dopuść do tego, by pożar odciął Ci drogę ewakuacji.

Jeśli sam nie jesteś w stanie ugasić pożaru, natychmiast opuść mieszkanie, zamykając drzwi jedynie na klamkę – nie zamykaj ich na zamek.

Pożar odciął Ci drogę ewakuacji? Nie panikuj!

  • Idź do pokoju z oknem lub balkonem, znajdującego się jak najdalej od miejsca pożaru.
  • Jeśli to możliwe – zabierz ze sobą mokry ręcznik lub koc wykonany z naturalnych materiałów (lnu, wełny, bawełny itp.) i zamknij za sobą drzwi na klamkę.
  • Wzywaj pomoc przez okno lub z balkonu.
  • Jeśli temperatura i zadymienie wzrastają: połóż się na balkonie, pod oknem, i przykryj szczelnie trudno palnym okryciem wykonanym z naturalnych materiałów.

    Pali się sąsiednie mieszkanie?

Jeśli doszło do pożaru w mieszkaniu obok lub na niższej kondygnacji, największym zagrożeniem jest (może być) dla Ciebie toksyczny dym, dlatego:

  • jeśli to możliwe – ostrzeż zagrożone osoby i ewakuuj się z budynku, natomiast gdy zagrożenie jest zbyt duże, zostań w swoim mieszkaniu i zamknij drzwi wejściowe jedynie na klamkę,
  • w miarę możliwości usuń materiały palne z balkonu, tj. rozwieszone pranie, papierowe opakowania itp.,
  • zamknij okna, przez które może dostać się dym lub ogień do mieszkania,
  • przygotuj zapas wody do gaszenia lub chłodzenia przepustów instalacyjnych, ram okiennych – napełnij wannę, wiadra, zlew w kuchni,
  • zakręć zawór gazu, wyłącz wszystkie urządzenia zasilane energią elektryczną,
  • zabezpiecz drzwi wejściowe do mieszkania przed przedostawaniem się dymu do środka – w otwory i nieszczelności wciśnij mokry ręcznik
  • jeżeli poczujesz się zagrożony, wezwij pomoc przez otwarte okno lub z balkonu,

staraj się być jak najdalej od miejsca, w którym są płomienie lub dym.

Pali się na wyższej kondygnacji?

Zostań w mieszkaniu, chyba że strażacy każą Ci je opuścić.

Wychodząc z mieszkania, zamknij drzwi na klucz, aby osoby, które będą schodziły zadymioną klatką schodową, pomyłkowo do niego nie weszły.

Co i jak gasić?

Palący się olej w kuchni

Dbając o własne bezpieczeństwo, wyłącz dopływ gazu lub płytę grzejną, a następnie przykryj garnek (patelnię) pokrywką. Do ugaszenia ognia możesz również użyć koca gaśniczego (specjalny koc do celów gaśniczych) lub gaśnicy przeznaczonej do pożarów grupy F (do gaszenia tłuszczów i olejów w urządzeniach kuchennych). Nie zalewaj płonącego tłuszczu wodą, gdyż wtedy eksploduje, poparzy Cię, a pożar się „rozleje”! Po stłumieniu ognia nie przesuwaj garnka i nie przenoś go aż do całkowitego ostudzenia tłuszczu.

Urządzenie elektryczne – jeśli jest pod napięciem, nie wolno gasić go wodą! Jeżeli pożar jest niewielki, możesz spróbować go ugasić. Odetnij dopływ prądu poprzez wyjęcie wtyczki z kontaktu (np. drewnianym kijem od szczotki) lub odłączenie bezpieczników. Zrobiłeś to? Możesz ugasić pożar gaśnicą, kocem gaśniczym, wodą lub piaskiem.

Człowiek, na którym pali się ubranie najczęściej będzie biegł, uciekał, wykonywał nieskoordynowane ruchy. Przewróć go twarzą do ziemi. W ten sposób zabezpieczysz jego drogi oddechowe przed wniknięciem toksycznego i gorącego dymu. Płonącą odzież najlepiej ugasić kocem gaśniczym, jeżeli nie masz go w zasięgu ręki, możesz użyć swojego ubrania lub innego dużego kawałka materiału. Możesz też użyć wody. Gaszenie rozpocznij od głowy, przesuwając się w kierunku stóp.

Ewakuuj się, a nie tylko uciekaj!

Jak często słyszysz w mediach, że w pożarze domu lub mieszkania zginęli ludzie? Czy zastanawiasz się choć przez chwilę, co było przyczyną ich przedwczesnej i tragicznej śmierci? Czy zastanawiasz się, jak Ty sam byś postąpił w momencie powstania pożaru w Twoim domu? Bardzo często ludzie giną w pożarach przez swoją niewiedzę, złe warunki techniczno-budo-wlane lub przez to, że nie słuchają poleceń strażaków. Dlatego właśnie tak ważna jest znajomość podstawowych zasad ewakuacji. Nie chodzi tylko o to, aby uciekać na oślep, lecz by świadomie się ratować.

Zasady dobrej ewakuacji   

  • Pamiętaj, że w pierwszej kolejności ratujemy zagrożone życie ludzkie.
  • Jeśli zauważyłeś pożar, pierwszą czynnością, jaką powinieneś wykonać, jest zaalarmowanie osób przebywających w domu. Wyjdź na klatkę schodową i zaalarmuj sąsiadów krzykiem. Następnie wezwij straż pożarną.
  • Wybierz najkrótszą oznakowaną drogę ewakuacyjną – tak, by znaleźć się poza strefą pożaru, a najlepiej poza budynkiem.
  • Z silnie zadymionych pomieszczeń wychodź w pozycji pochylonej, idź wzdłuż ściany, żeby nie stracić orientacji w pomieszczeniach. Zabezpiecz drogi oddechowe, np. zmoczonym w wodzie materiałem.
  • Nie otwieraj bez potrzeby drzwi do pomieszczeń objętych pożarem. Nagły dopływ powietrza sprzyja gwałtownemu rozprzestrzenianiu się ognia. Jeśli musisz otworzyć drzwi do takiego pomieszczenia, stań przy ścianie obok drzwi i dopiero je otwórz.
  • Współpracuj z osobą, która kieruje ewakuacją. Wykonuj jej polecenia. Nie panikuj i staraj się uspokoić innych.
  • Wskazuj innym drogę ewakuacji i pomagaj osobom mniej sprawnym od Ciebie.
  • Nie korzystaj z windy (dźwigu)! Możesz w niej zostać uwięziony. Do wyjścia używaj klatki schodowej.
  • Rozejrzyj się! Widzisz swoich znajomych, sąsiadów? A może kogoś brak? Powiadom o tym kierującego ewakuacją.

    Zadbaj o warunki do ewakuacji na wypadek pożaru
  • Nie stosuj krat w drzwiach i oknach, na klatkach schodowych i przejściach między nimi oraz wyjściach na dach – krata utrudni ewakuację podczas pożaru i wydłuży czas oczekiwania na pomoc strażaków.
  • Jeżeli Twoje mieszkanie musi zostać wyposażone w kraty: zakładaj takie, które można otworzyć od wewnątrz. Klucz przechowuj w miejscu znanym wszystkim domownikom. Pamiętaj, że podczas pożaru wyjście przez kratę może być jedyną drogą ewakuacji!
  • Dbaj o drożność dróg ewakuacyjnych, nie zastawiaj sprzętem korytarzy i dojść do mieszkań – może to utrudnić ewakuację, a ratownikom dostęp do miejsca pożaru.

    Czujniki w Twoim domu

Producenci prześcigają się w tworzeniu coraz lepszych i nowocześniejszych czujników (czujek, detektorów), które mają za zadanie ochronić Twoje zdrowie i życie. W ofercie sprzedaży możesz znaleźć autonomiczne czujki dymu i tlenku węgla oraz gazu. Mają one za zadanie jak najszybciej ostrzec o zagrożeniu w mieszkaniu lub domu.

Jak działa autonomiczna czujka dymu?

Jeżeli do jej wnętrza wniknie dym, natychmiast uruchomi się głośny alarm dźwiękowy oraz alarm optyczny (zacznie migać czerwona dioda). Urządzenie, mimo że nie zapobiegnie powstaniu pożaru, skutecznie może zaalarmować Ciebie i Twoich najbliższych o powstałym pożarze, co umożliwi to szybkie opuszczenie zagrożonego mieszkania lub domu. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza w porze nocnej, kiedy wszyscy śpią.

 Montaż czujki dymu w mieszkaniu jest bardzo prosty, a zasilana może być zarówno z sieci elektrycznej, jak i z baterii. Istotne jest miejsce, w którym zostanie zamontowana. Najlepiej ulokować ją w centralnej części sufitu, np. w przedpokoju. Nie zaleca się montażu detektorów dymu na suficie w kuchni (mogą pojawić się fałszywe alarmy spowodowane obecnością pary wodnej), w pobliżu okien i klimatyzatorów (zaburzają przepływ powietrza), łazience (ze względu na dużą wilgotność powietrza) oraz w miejscach podatnych na brud i kurz (mogą powodować zakłócenia działania czujki). Pamiętaj też o niezbędnych czynnościach konserwacyjnych, np. czyszczeniu czujki, wymianie baterii.

Po co Ci czujnik tlenku węgla?

Wykrywa ona już minimalne, a nadal bezpieczne dla życia stężenie tlenku węgla (czadu) w powietrzu i natychmiast to sygnalizuje przez głośny alarm i migoczącą czerwoną diodę. Dzięki temu masz czas, by zapobiec zatruciu czadem, zwanym potocznie „cichym zabójcą”. Rozważ zamontowanie takiej czujki w pomieszczeniu, w którym znajduje się kominek, w sypialni śpiących trudno obudzić..., a także w pobliżu podgrzewacza gazowego, tzw. junkersa. Pamiętaj o konieczności właściwego użytkowania czujki tlenku węgla – tylko w pełni sprawna i odpowiednio konserwowana skutecznie ostrzeże Cię przed „cichym zabójcą”.

Przed czym chroni czujka gazu?

Jeżeli w Twoim mieszkaniu, np. w kotłowni lub łazience, znajduje się instalacja gazowa, zastanów się nad zamontowaniem czujki gazu ziemnego. W przypadku rozszczelnienia się instalacji, zasygnalizuje Ci pojawienie się w Twoim mieszkaniu palnej mieszaniny gazów (grożącej wybuchem).

Wszystkie opisane czujki ostrzegą Cię o niebezpieczeństwie, pozwalając na odpowiednią reakcję: ewakuację, powiadomienie służb ratowniczych oraz ewentualnie samodzielne gaszenie pożaru lub przewietrzenie pomieszczeń.

Gaśnica – zanim przyjedzie straż pożarna

Wyposaż swoje mieszkanie w gaśnicę – będziesz bezpieczniejszy!

Prawo nie nakazuje posiadania gaśnicy w mieszkaniu, ale dbając o własne bezpieczeństwo, warto ją mieć. Właściwie użyta, skutecznie ugasi pożar w zarodku.

Zadbaj o to, by Twoja gaśnica zawsze była sprawna. Nie rzadziej niż raz na rok zleć profesjonalistom jej przegląd i konserwację. Wszystkie czynności konserwacyjne muszą być potwierdzone indywidualną cechą aktualizacji tzw. kontrolką.

Obiekty użyteczności publicznej, produkcyjne i magazynowe oraz inwentarskie zgodnie z przepisami prawa muszą być wyposażone m.in. w gaśnice.

Za wyposażenie i rozmieszczenie gaśnic odpowiadają właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów.

W jaki sposób dobrać i rozmieścić gaśnice?

Obiekt powinien być wyposażony w gaśnice dostosowane do gaszenia określonych grup pożarów:

  • A – pożary materiałów stałych zwykle pochodzenia organicznego,
  • B – pożary cieczy i ciał stałych topiących się,
  • C – pożary gazów,
  • D – pożary metali,
  • F – pożary tłuszczów i oleju w urządzeniach kuchennych.

Do zabezpieczenia mieszkania najlepiej wybierz gaśnicę oznaczoną symbolami ABC, a do kuchni - gaśnicę oznaczoną symbolem F.

Przy ich rozmieszczaniu powinny być spełnione następujące warunki:

  • każdy z mieszkańców domu powinien wiedzieć gdzie jest gaśnica,
  • do gaśnicy powinien być zapewniony swobodny dostęp.

    Jak prawidłowo używać gaśnic?

Gaśnice proszkowe X (stałociśnieniowe z manometrem)

  1. Zdejmij gaśnicę z wieszaka i zbliż się do źródła ognia
  2. Wyciągnij zawleczkę zabezpieczającą
  3. Skieruj dyszę węża na źródło ognia
  4. Naciśnij dźwignię i rozpocznij gaszenie

Gaśnice proszkowe Z (zmiennociśnieniowe bez manometru)

  1. Zdejmij gaśnicę z wieszaka i zbliż się do źródła ognia.
  2. Wyciągnij zawleczkę zabezpieczającą.
  3. Naciśnij dźwignię, przebijając nabój i zwolnij nacisk.
  4. Odczekaj 3-5 sekund.
  5. Skieruj dyszę węża na źródło ognia.
  6. Naciśnij dźwignię i rozpocznij gaszenie.

Używaj gaśnicy w pozycji pionowej, zaworem do góry. Gasząc pożar na wolnym powietrzu, skieruj dyszę gaśnicy zgodnie z kierunkiem wiatru.

Każda gaśnica ma instrukcję użycia. Zapoznaj się z nią!

Żeby czad nie zaprowadził Cię na drugi świat…

Czad – nie zobaczysz… nie poczujesz… niewielka dawka może zabić…

Skąd się bierze czad i dlaczego jest tak niebezpieczny?

Tlenek węgla, czyli czad, powstaje podczas procesu niepełnego spalania materiałów palnych, w tym paliw, który zachodzi przy niedostatku tlenu w otaczającej atmosferze.

Niebezpieczeństwo zaczadzenia wynika z faktu, że tlenek węgla:

  • jest gazem niewyczuwalnym przez zmysły człowieka (bezwonny, bezbarwny i pozbawiony smaku),
  • blokuje dostęp tlenu do organizmu – zajmuje jego miejsce w czerwonych ciałkach krwi, powodując przy długotrwałym narażeniu (w większych dawkach) śmierć przez uduszenie.

    Co jest główną przyczyną zaczadzeń?

Głównym źródłem zatruć w budynkach mieszkalnych jest niesprawność przewodów kominowych: wentylacyjnych, spalinowych i dymowych.

Wadliwe działanie wspomnianych przewodów może wynikać z ich nieszczelności, braku konserwacji (w tym czyszczenia), wad konstrukcyjnych oraz często niedostosowania istniejącego systemu wentylacji do stopnia szczelności stosowanych okien i drzwi (szczególnie po wymianie okien i drzwi z starych na nowe).

Może to prowadzić do niedrożności przewodów, braku ciągu, a nawet do powstawania zjawiska ciągu wstecznego, polegającego na tym, że dym zamiast wydostawać się przewodem kominowym na zewnątrz – cofa się do pomieszczenia.

Prawo budowlane zobowiązuje zarządców oraz właścicieli obiektów budowlanych, w tym m.in. budynków mieszkalnych wielorodzinnych oraz jednorodzinnych, do przeprowadzenia kontroli przewodów kominowych co najmniej raz w roku.

Zaprzyjaźnij się z kominiarzem, może uratować ci życie!

Jak uniknąć zaczadzenia?

  • Nie bagatelizuj następujących objawów: duszności, bólów i zawrotów głowy, nudności, wymiotów, oszołomienia, osłabienia, przyśpieszenia czynności serca i oddychania, ponieważ mogą być sygnałem, że ulegasz zatruciu czadem. W takiej sytuacji natychmiast przewietrz mieszkanie, w którym się znajdujesz, wyjdź na zewnątrz, zadbaj o bezpieczeństwo swojej rodziny, wezwij straż pożarną i zasięgnij porady lekarskiej.
  • Przeprowadzaj kontrole techniczne, w tym sprawdzaj szczelność przewodów kominowych, systematycznie je oczyszczaj i sprawdzaj ciąg powietrza.
  • Piece i podgrzewacze wody, zwłaszcza gazowe, w których odbywa się proces spalania, użytkuj zgodnie z instrukcją producenta.
  • W przypadku wymiany okien lub drzwi na nowe, sprawdź poprawność działania wentylacji – być może konieczne będzie usunięcie uszczelki, założenie dodatkowego wywietrznika lub kratki wentylacyjnej. Nie mów, że będzie Ci „wiało”. Od prawidłowego ciągu zależy Twoje życie!
  • Często powyższe czynności są niewystarczające. Zastanów się… Otwarte lub rozszczelnione okno w czasie pracy, np. gazowego podgrzewacza wody, znacząco poprawia ciąg powietrza, a co za tym idzie – wszystkie produkty procesu spalania zostaną wyciągnięte na zewnątrz. Taaaak, wiem! Będzie Ci „wiało”…
  • Systematycznie sprawdzaj ciąg powietrza, np. poprzez przyłożenie kartki papieru do otworu lub kratki wentylacyjnej. Kartka powinna do nich przywrzeć.
  • Często wietrz pomieszczenia, w których odbywa się proces spalania, a najlepiej – rozszczelnij trochę okna.
  • W trosce o własne bezpieczeństwo rozważ zamontowanie w domu także czujek dymu i gazu. Koszt wyposażenia mieszkania w takie czujki jest niewspółmiernie niski do korzyści, jakie daje ich zastosowanie. Pamiętaj – czujka może uratować Tobie i Twoim bliskim życie!


    Żeby choinka nie stanowiła zagrożenia pożarowego:
  • ustaw ją stabilnie z daleka od grzałek, piecyków, termowentylatorów lub kominka – strumień ciepła emitowany przez te urządzenia nie może być skierowany na choinkę,
  • nie ustawiaj jej blisko firan i zasłon,
  • pamiętaj, że nie ma znaczenia, czy jest prawdziwa, czy sztuczna – obie łatwo się palą.
    Oświetlenie choinki:
  • wybierz lampki świąteczne opatrzone znakiem CE,
  • nie zakładaj na choinkę lampek własnego wyrobu,
  • nie wieszaj na choince zimnych ogni (zimne są tylko z nazwy) ani świeczek – palą się bardzo krótko, a stanowią duże zagrożenie pożarowe.
    Świeca:
  • nie ustawiaj jej blisko choinki, firan, zasłon i innych palnych lub „fruwających” rzeczy,
  • nie dopuść do zapalenia się ozdób świecznika.
    Oświetlenie zewnętrzne:
  • kupuj lampki świąteczne, które są przeznaczone do używania w warunkach zewnętrznych,
  • nie dopuść, by łączenia kabli leżały w wodzie, śniegu lub błocie.
    Zimne ognie:
  • teoretycznie są bezpieczne, jednak wytwarzają wysoką temperaturę
  • i w sprzyjających warunkach mogą wywołać pożar,
  • nie zezwalaj swoim dzieciom na zabawę zimnymi ogniami bez nadzoru osoby dorosłej.
    A jeśli choinka się zapaliła?
  • Odłącz ozdoby (lampki, światełka) od instalacji elektrycznej.
  • Polej choinkę wodą lub użyj gaśnicy.

    Pożar się rozprzestrzenia? Wezwij straż pożarną i ewakuuj się!


Czad i ogień – obudź czujność. Spot radiowy.

Infografiki obrazujące wiedzę Polaków na temat zagrożeń pożarowych w domach. Badanie przeprowadziła firma Ipsos sp. z o.o., metodą CATI, na reprezentatywnej próbie 1001 Polaków, w wieku 16+.

Rys. 1. Jak rozpoznać obecność czadu?
Rys. 1. Jak rozpoznać obecność czadu?

Rys. 2. Metody ochrony przed pożarem – czujnik dymu/czadu.
Rys. 2. Metody ochrony przed pożarem – czujnik dymu/czadu.

Rys. 3. Metody ochrony przed pożarem – gaśnica.
Rys. 3. Metody ochrony przed pożarem – gaśnica.

Rys. 4. Metody ochrony przed pożarem – dbałość o sprawność instalacji.
Rys. 4. Metody ochrony przed pożarem – dbałość o sprawność instalacji.

Rys. 5. Statystyka ofiar pożarów i zatruć tlenkiem węgla w sezonie grzewczym 2015/2016.
Rys. 5. Statystyka ofiar pożarów i zatruć tlenkiem węgla w sezonie grzewczym 2015/2016.

Reforma edukacji ...

opublikowane: 9 lut 2017, 02:28 przez Elżbieta Madej

Ministerstwo Edukacji Narodowej przygotowało dla szkół, rodziców, uczniów i samorządowców pakiet materiałów informacyjnych o reformie na specjalnie dedykowanej stronie internetowej www.reformaedukacji.men.gov.pl. aby pomóc poszczególnym organom szkoły dotrzeć do informacji.

Rodzice, Rady Szkoły i Rady  Rodziców mogą znaleźć odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania
i wątpliwości  poprzez strony internetowe MEN, Kuratorium Oświaty w Rzeszowie.

Poniżej znajdują się odnośniki:

- do strony Kuratorium Oświaty w Rzeszowie – link do informacji o reformie edukacji,

- do strony Ministerstwa Edukacji Narodowej - serwis: reforma edukacji - http://reformaedukacji.men.gov.pl


"Czad i ogień - obudź czujność"

opublikowane: 8 lut 2017, 05:32 przez Elżbieta Madej   [ zaktualizowane 8 lut 2017, 05:49 ]

Kampania społeczna  „Czad i ogień. Obudź czujność”

Według badań 41% Polaków twierdzi, że potrafi rozpoznać czad. Niepokojące  jest to, że aż co czwarty Polak myśli, że czad można poznać po zapachu lub po dymie. Warto więc ciągle przypominać, że czad jest bezwonny i bezbarwny. Tylko co piąty Polak wie, że czad można wykryć za pomocą specjalnych czujników.

- W tym roku strażacy interweniowali już 365 razy w związku z tlenkiem węgla. W całym zeszłym roku takich interwencji było ponad 7400.

Z badań przeprowadzonych na zlecenie MSWiA wynika, że ponad 1/4 Polaków twierdzi, że żeby uchronić się przed pożarem  wystarczy być uważnym. Tylko 6% wie, że trzeba mieć sprawne instalacje elektryczne, grzewcze i gazowe. Według statystyk PSP, wady i niewłaściwa eksploatacja urządzeń i instalacji grzewczych to przyczyna ponad połowy pożarów w budynkach. Badania wykazały również, że tylko co dziesiąty Polak wie, że w domu trzeba mieć gaśnicę, a jedynie  8% uważa, że trzeba regularnie  czyścić i sprawdzać szczelność komina, i umawiać na kontrole kominiarza. Mniej niż jeden na pięciu Polaków ma w domu czujnik dymu lub czadu.

- Czujniki nie zastąpią człowieka i jego czujności,  ale są bardzo ważne i alarmują o zagrożeniu. To nie jest duży wydatek, ale trzeba pamiętać by kupować te urządzenia z legalnych źródeł .

Nasza szkoła również bierze udział w kampanii „Czad i ogień. Obudź czujność". Uczniowie wzięli udział w spotkaniu z policjantem na ten temat, otrzymaliśmy materiały edukacyjne. Przeprowadzone zostały lekcje wychowawcze oraz prezentacje multimedialne na temat:

Jak zachować się w przypadku pożaru.

Co i jak gasić.

Zasady dobrej ewakuacji.

Jak chronić się przed zatruciem czadem.

Na korytarzu szkolnym znajduje się gazetka z najważniejszymi informacjami dotyczącymi właściwych zachowań, bezpieczeństwa pożarowego. Planujemy również szkolny konkurs plastyczny dotyczący powyższej tematyki.

  Kampania społeczna „Czad i ogień. Obudź czujność”- objęła także media społecznościowe, radio
i telewizję.  Wszystkie elementy  kampanii służą temu, by dotrzeć do jak najszerszej grupy osób.

 

1-10 of 239